مذهب رندان

آنکه دل بگسلد از هر دو جهان، درویش است آنکـــــه بگــــذشت ز پیـــدا و نهان، درویش است خـــــــــرقه و خانقه از مذهب رندان دور است آنکــــه دوری کند از ایــــــن و از آن، درویش است نیست درویش کــــــــــــه دارد کُلــه درویشی آنکـــــه نادیـــده کلاه و سر و جـان، درویش است حلقــــــه ذکـــــــــر میارای کــه ذاکر، یار است آنکــــــه ذاکـــــر بشناسد به عیان، درویش است هـــــر که در جمع کسان دعوی درویشی کرد بـــــه حقیقت، نــــه که با ورد زبان، درویش است صــــــوفی‏ای کو به هوای دل خود شد درویش بنـــده همت خویش است، چسان درویش است؟

دولت و دولت مردان

محفل رندان

آیـــد آن روز کــــه خــــاک سر کویش باشم تــــرک جـــان کرده و آشفته رویَش باشم ســـــــاغر روح‏فـــــــزا از کــــف لطفش گیرم غافل از هر دو جهان، بسته مویش باشم ســـر نهــم بر قدمش، بوسه زنان تا دم مرگ مست تـــا صبح قیـامت ز سبویش باشم همچـو پروانه بسوزم برِ شمعش، همه عمر محـــو چـون می‏زده در روی نکویش باشم رســـد آن روز که در محفل رندان، سرمست راز دار همـــــــه اســـرار مگــــویش باشم یــــوسفـم، گـــــر نـــــزند بر سر بالینم سر همچــــو یعقـوب، دل آشفته بویش باشم

دولتهای کشورهای مسلمان

شمع وجود

آیــد آن روز که من، هجرت از این خــانه کنم؟ از جهــــــان پر زده، در شـــاخ عدم لانه کنم؟ رسد آن حــــــال کـــه در شمعِ وجـــود دلدار بــــال و پـــــر سوخته، کارِ شب پروانه کنم؟

فقه سنتی و اجتهاد جواهری

بار امانت

غــمی خواهم که غمخوارم تـو باشی دلــــــی خواهم، دل آزارم تو باشی جهــــــــان را یک جـــوی ارزش نباشد اگر یــــــــــــارم، اگر یارم تو باشی

محرم و عاشورا

راه و رسم عشق

آنکـــــــــه ســر در کوی او نگذاشته، آزاده نیست آنکـــــه جـــــــان نفکنـده در درگاه او، دلداده نیست نیستی را بــــــرگزین ای دوست، اندر راه عشق رنگ هستی هـــــــــر که بر رُخ دارد، آدم‏زاده نیست راه و رسم عشق، بیرون از حساب ما و تو است آنکـه هشیار است و بیدار است، مست باده نیست ســــــــر نهــــادن بر در او پا به سر بنهادن است هـــر کـه خود را هست داند، پا به سر بنهاده نیست سالها باید که راه عشق را پیدا کنیم این ره رندان میخانه است راه ساده نیست خرقه درویش همچون تاج شاهنشاهی است تا جدار و خرقه دار از رنگ و بو افتاده نیست تا اسیر رنگ و بویی،بوی دلور نشنوی هر که این اغلال در جانش بود آماده نیست

ولایت فقیه

دعوی اخلاص

گــــر تــــو آدم‏زاده هستی "عَلّم اَلاَسما" چه شد؟ "قابَ قَوْسینت" کجا رفته است؟ "اَوْاَدْنی" چه شد؟ بـــــر فـــــــــراز دار، فـــــــــریاد "اَنَا الحق" می‏زنی مــــــدّعیِ حــــــــق طلب، اِنیّت و اِنّـــــا چه شد؟

چشم بیمار

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم چشم بیمــــار تــــو را دیــدم و بیمار شدم فارغ از خود شدم و کوس اناالحق بزدم همچــــو منصــور خــــــریدار سرِ دار شدم

خداشناسی وعبودیت

دریای هستی

در غم عشقت فتــــــادم، کاشکی درمان نبــــودی من سر و سامان نجویم، کاشکی سامان نبودی زاده اسمـــــــــــاء را با جَنّةُ الْمَأوی چـــه کــــاری؟ در چــــمِ فردوس می ماندم، اگر شیطان نبودی

غم یار

بـــــــــــــــاده از پیمانه دلدار، هشیاری ندارد بی‏خـــــــودی از نوش این پیمانه، بیداری ندارد چشم بیمار تو هر کس را به بیماری کشاند تا ابـــــــــــــــد این عاشق بیمار، بیماری ندارد

یاوران انقلاب(خانواده شهدا، جانبازان، آزادگان)

عطر یار

مـــــا نــــدانیم که دلبستــــه اوییم، همه مست و سرگشته آن روی نکــــوییم، همه فـــــارغ از هر دو جهانیم و ندانیم کـــه ما در پــــی غمــــــــزه او بادیـــه پوییــم، همه

قصه مستی

آنکه دل خــــــــــواهد، درون کعبه و بتخانه نیست آنچـــــه جان جوید، به دست صـــوفی بیگانه نیست گفته هـــــای فیلسوف و صوفی و درویش و شیخ در خـــــــور وصف جمــــــــــــــال دلبـــر فرزانه نیست

شرح جلوه

دیــــــــــده ‏ای نیست نبیند رخ زیبــــــــــــای تو را نیست گـوشی که همی ‏نشنود آوای تو را هیچ دستـــــــــی نشـــــــــود جز بر خوان تو دراز کـــس نجوید به جهـــــــان جز اثر پای تو را

درسی از امام خمینی (س) به مناسبت میلاد حضرت امام هادی (علیه السلام)

شمس کامل

صف بیــــــارایید رنــــــــدان، رهبر دل آمده جـــان برای دیـدنش، منزل به منزل آمده بلبل از شوق لقـــایش، پر زنان بر شاخ گل گل ز هجــر روی ماهش، پای در گِل آمده

سازمانهای بین المللی و حقوق بشر

جلوه دیدار

پـــــــرده برگیـــر که من یار توام عــاشقم، عاشق رخسار توام عشوه کن، نـــاز نما، لب بگشا جــــان من، عاشق گفتار توام

عاشق سوخته

پــــــــرده بردار ز رخ، چهره‏ گشا ناز بس است عــــــاشق ســوخته را دیدن رویت هوس است دست از دامنت ای دوست، نخواهم برداشت تا مــــــن دلشـده را یک رمق و یک نفس است

خانقاهِ دل

الا یــــا ایها الســـــــــاقی! برون بر حسرت دلها کــه جامت حل نماید یکسره اسرار مشــکلها بــــــه مــــی بـــــــر بند راه عقل را از خانقاه دل کــــه این دارالجنون هرگز نباشد جــای عاقلها