کد مطلب: 3257 | تاریخ مطلب: 18/03/1400
  • تلگرام
  • Google+
  • Cloob
  • نسخه چاپی

گزیده ای از سفارش های اخلاقی و تربیتی حضرت امام خمینی (س)

گزیده ای از سفارش های اخلاقی و تربیتی حضرت امام خمینی (س)

گزیده ای از سفارش‌های اخلاقی و تربیتی حضرت امام خمینی (س)

یاد خدا

آنچه مایه نجات انسان‏ها و آرامش قلوب است وارستگی‏ و گسستگی از دنیا و تعلقات آن است که با ذکر و یاد دائمی خدای تعالی حاصل شود. آنان که درصدد برتری‏ها به هر نحو هستند چه برتری در علوم ـ حتی الهی آن ـ یا در قدرت و شهرت و ثروت، کوشش در افزایش رنج خود می‏کنند. وارستگان از قیود مادی که خود را از این دام ابلیس تا حدودی نجات داده‏اند، در همین دنیا در سعادت و بهشت رحمتند. (صحیفه امام، ج ‏18، ص 510 ـ 511)

توجه به او را از یاد نبرید. توجه به او منشأ همه خیرات است، برای دنیای شما، برای آخرت شما. به ذکر خدا مطمئن می‏شود قلبها: أَلا بِذِکْرِ الله تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ، قلبها اگر بخواهد مطمئن باشد، که بهترین نعمت این است که انسان مطمئن باشد الآن شما اینجا نشسته ‏اید، نه شما از من می‏ترسید، نه من از شما، برادریم همه، این «اطمینان» است. (صحیفه امام، ج ‏10، ص 155)

بشر در جستجوی کمال مطلق

در فطرت بشر؛ طلبِ قدرتِ مطلق است، نه قدرت محدود. طلبِ کمال مطلق است، نه‏‎ ‎‏کمال محدود. علم مطلق را می خواهد؛ قدرت مطلقه را می خواهد. و چون قدرت مطلق‏‎ ‎‏در غیر حق تعالی تحقق ندارد، بشر به فطرت حق را می خواهد، و خودش نمی فهمد.‏‎ ‎‏یکی از ادلۀ محکم اثبات کمال مطلق همین عشق بشر به کمال مطلق است. عشقِ فعلی‏‎ ‎‏دارد به کمال مطلق. نه به توهّم کمال مطلق؛ به حقیقت کمال مطلق. عاشقِ فعلی بدون‏‎ ‎‏معشوقِ فعلی محال است. در اینجا توهّم و ساختن نفسی تأثیر ندارد، برای اینکه فطرت‏‎ ‎‏دنبال واقعیت کمال مطلق است؛ نه دنبال یک توهّم کمال مطلق تا کسی بگوید بازی‏‎ ‎‏خورده است. فطرت بازی نمی خورد. در فطرت همۀ بشر این است که کمال مطلق را‏‎ ‎‏می خواهد. و برای خودش هم می خواهد. بشر انحصار طلب است. کمال مطلق را‏‎ ‎‏می خواهد که خودش داشته باشد. و این کمال مطلق آنجایی که همه پیدا بکنند یکی‏‎ ‎‏می شود. متعدد نیست تا اینکه آنجا دیگر انحصار باشد. همه یک است.(صحیفه امام، ج ‏14، ص 205)

اگر تمام عالم را، تمام این کهکشان ها و تمام این سیّارات و ثوابت و هر چه هست در تحت سلطه یک نفر بیاید، باز قانع نمی‏شود، برای اینکه اینها کمال مطلق نیست. تا نرسد به آنجایی که اتصال به دریای کمال مطلق پیدا بکند و فانی در آنجا بشود، برایش اطمینان حاصل نمی‏شود. ألا بِذِکرِ الله تَطمَئِنُّ القُلُوبُ. (صحیفه امام، ج ‏14، ص 206)

آنی که اطمینان می آورد و نفس را از آن تزلزل که دارد و‏‎ ‎‏خواهش که دارد بیرون می آورد «ذکر الله » است. نه ذکر الله به اینکه با لفظ، ما ‏لا إله إلاّ الله ‎ ‎‏بگوییم. ذکر اللهی که در قلب واقع می شود، یاد خدا، توجه به او: ‏ألا بذِکْرِ الله ِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ‏. و‏‎ ‎‏بعد در آیات دیگر می فرماید که ‏یَا أیَّتُهَا النَّفْسُ المُطْمَئِنَّةُ ارْجِعی إِلی رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرضِیَّةً فَادْخُلِی فِی‎ ‎عِبَادی وَادْخُلِی جَنَّتِی. (صحیفه امام، ج ‏14، ص 206)

ساده‌زیستی

اگر بخواهید بی‏ خوف و هراس در مقابل باطل بایستید و از حق دفاع کنید و ابرقدرتان و سلاحهای پیشرفته آنان و شیاطین و توطئه ‏های آنان در روح شما اثر نگذارد و شما را از میدان به در نکند، خود را به ساده زیستن عادت دهید و از تعلق قلب به مال و منال و جاه و مقام بپرهیزید. مردان بزرگ که خدمتهای بزرگ برای ملتهای خود کرده ‏اند اکثر ساده زیست و بی‏ علاقه به زخارف دنیا بوده ‏اند. آنها که اسیر هواهای پست نفسانی و حیوانی بوده و هستند برای حفظ یا رسیدن به آن تن به هر ذلت و خواری می‏دهند. (صحیفه امام، ج ‏18، ص 471)

در اینجا باید عرض کنم که از همه مردم این معنا مطلوب است، و اگر بخواهند در ضیافت خدا وارد بشوند به اندازه وُسع خودشان باید از دنیا اعراض کنند و قلبشان را از دنیا برگردانند. (صحیفه امام، ج ‏17، ص 491)

اخلاص راه نجات

یکی از مهمّات آداب نیّت، که از مهمّات جمیع عبادات است و از دستورات کلّیه شامله است، «اخلاص» است. و حقیقت آن، تصفیه نمودن عمل است از شائبه غیر خدا، و صافی نمودن سرّ است از رؤیت غیر حق تعالی در جمیع اعمال صوریّه و لُبّیّه و ظاهریّه و باطنیّه. و کمال آن، ترک غیراست مطلقاً و پا نهادن بر انّیّت و انانیّت و غیر و غیریّت است یکسره‏. (آداب الصلاة (آداب نماز)، ص 161  ـ 162

مسلّماً مادامی که نیت ما خالص است و برای خداست، خدای تبارک و تعالی با ماست و پیروز خواهیم شد. (صحیفه امام، ج ‏10، ص 199)

صبر و استقامت

صبر کلید ابواب سعادات و سر منشأ نجات از مهالک است. بلکه صبر بلیّات را بر انسان آسان می‏کند و مشکلات را سهل می‏نماید و عزم و اراده را قوّت می‏دهد و مملکت روح را مستقل می‏ نماید. و جزع و بی تابی علاوه بر عاری که خود دارد و کاشف از ضعف نفس است، انسان را بی ‏ثبات و اراده را ضعیف و عقل را سست می‏کند. (شرح چهل حدیث، ص 262)

بَشِّرِ الصَّابِرینَ آنهایی که صبر می‏کنند، به آنها بشارت بده. آنهایی که در مصیبت ها، در نقص ثمرات، در نقص انفس، در نقص اولاد، صابر هستند و می‏گویند که: انّا لِلَّه وَ انَّا الَیْهِ راجِعُونَ ما از خدا هستیم و به او برمی‏گردیم، از او هستیم و به او رجوع می‏کنیم. جوانهای ما از خدا هستند و در راه خدا فداکاری کردند و به خدا مراجعت می‏کنند. (صحیفه امام، ج ‏13، ص 455)

تسلیم فرمان الهی

از این جهت، بعضی از عرفاء گویند که مؤمنین از حکماء نزدیکتر به مقصد و مقصود هستند؛ زیرا که آنها قدم را جای پای پیامبران می‏گذارند و حکماء می‏خواهند با فکر و عقل خود سیر کنند. و البته آن که تسلیم راهنمائی الهی شد از راه مستقیم- که اقرب طرق است- به مقصود می‏رسد، و هیچ خطری‏ از برای او نیست‏. (شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص 402 ـ 403)

طعم ایمان آن گاه در ذائقه روح انسانی حاصل شود که در احکام مقرّره الهیّه انسان تسلیم باشد، بطوری که در سینه ‏اش نیز تنگی از آن حاصل نشود، و با روی گشاده و چهره باز از آن استقبال کند.

و در حدیث شریف کافی، از أمیر المؤمنین- علیه السلام- نقل کند که: « از برای ایمان چهار رکن است: توکل بر خدا، و تفویض امر به سوی خدا، و رضا به قضاء خدا، و تسلیم برای امر خدا ـ سُبحانَه و تعالی ـ ». و کسی که دارای این ارکان چهارگانه نباشد، ایمان ندارد، و از حقیقت ایمان به خدا بهره‏برداری نکرده. (شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص 404)

. انتهای پیام /*